پارابولان و فواید

پارابولان یک استروئید آنابولیک بر پایه ناندرولون است و بسیار شبیه به استروئید معروف ترنبولون استات است. در واقع همان ترنبولون است و تنها تفاوت آن در استر متصل به آن است. به همین دلیل با نام ترنبولون هگزا هیدروبنزیل کربنات نیز شناخته می‌شود.

استر متصل به پارابولان باعث می‌شود زمان آزاد شدن آن در بدن نسبت به ترنبولون استات طولانی‌تر باشد. این برای افرادی که تزریق‌های مکرر ترن استات را دوست ندارند مناسب است. به جز سرعت آزاد شدن در بدن، با ترنبولون تفاوتی ندارد و نتایج یکسانی از مصرف آن‌ها حاصل می‌شود.

این استروئید، علاوه بر فوایدی که دارد، دارای چندین عارضه جانبی نیز می‌باشد که در ادامه با آن‌ها آشنا خواهید شد. شاید برخی از عوارض جانبی پارابولان نگران کننده باشد، اما نکته مثبت این است که این استروئید فعالیت استروژنی ندارد.

این هورمون استروئیدی نه تنها برای بدنسازانی که اهداف افزایش حجم دارند،‌ بلکه برای ورزشکاران رشته فیزیک نیز پرکاربرد است. زیرا این ورزشکاران باید از هرگونه احتباس آب و چرب شدن بدن جلوگیری کنند.

پارابولان مانند سایر فرم‌های ترنبولون،‌ یک استروئید همه کاره در نظر گرفته می‌شود. حتی اگر هدف شما افزایش حجم عضلات نباشد،‌ باز هم احتمالا می‌تواند به شما کمک کند.

تولید قانونی ترنبولون هگزا هیدروبنزیل کربنات بیش از 20 سال قبل، متوقف شد. نمونه‌های موجود در بازار در آزمایشگاه‌های زیرزمینی تولید شده‌اند و گاهی اوقات با نام‌های مختلفی به بازار عرضه می‌شوند.

فواید پارابولان

اگر با نتایج حاصل از مصرف ترنبولون آشنا هستید، می‌توانید انتظار داشته باشید که پارابولان نیز همان کارها را انجام دهد. این یک استروئید قوی است که به طور قابل توجهی خواص آنابولیک و آندروژنیک بیشتری نسبت به تستوسترون دارد. این شامل اثرات مثبت و منفی می‌شود.

رشد عضله

پارابولان خواص آنابولیکی 5 برابر قوی تر از تستوسترون دارد؛ بنابراین می‌توانیم انتظار داشته باشیم که باعث رشد قابل توجه عضلات بدون چربی شود.

از آن جایی که ترن هگزا هیچگونه فعالیت آروماتاز ندارد (به استروژن تبدیل نمی‌شود)‌ این دستاوردها بدون احتباس آب است؛ پس عضلاتی که به دست می‌آورید کاملاً خشک خواهند بود.

همچنین با توجه به خواص آندروژنیکی بالا، عضلات ظاهری سفت به خود گرفته و به رگ سازی نیز کمک می‌شود.

استقامت عضلانی

یکی از مزایای کمتر شناخته شده ترنبولون هگزا هیدروبنزیل کربنات این است که استقامت عضلات شما را افزایش می‌دهد. این به تمرینات بهتر کمک می‌کند.

با افزایش تعداد گلبول‌های قرمز و سطح هورمون IGF-1، اکسیژن بیشتری به ماهیچه‌ها می‌رسد و در این صورت آن ها می‌توانند مدت طولانی‌تری و با فشار بیشتری فعالیت کنند.

چربی سوزی

هورمون‌های استرس مثل کورتیزول باعث کاتابولیسم و تجمع چربی می‌شوند. پارابولان با مهار هورمون استرس، به چربی سوزی کمک می‌کند.

هنگامی که با سرکوب هورمون استرس، متابولیسم بهینه شود، بدن به حالت آنابولیک می‌رود؛ این یعنی افزایش سرعت چربی سوزی.

علاوه بر این، از آن جایی که پارابولان به گیرنده‌های آندروژن متصل می‌شود،‌ به طور قابل توجهی لیپولیز (استفاده از چربی به عنوان منبع انرژی) را افزایش می‌دهد.

از این رو، به طور مستقیم باعث چربی سوزی می‌شود. در نتیجه می‌توان آن را به عنوان یک استروئید مناسب برای دوره‌های کات نیز به شمار آورد.

نحوه مصرف پارابولان

پارابولان یک استروئید قدرتمند با استر طولانی است؛ یعنی زمان زیادی طول می‌کشد تا در بدن آزاد شود. از این رو مصرف آن در دوزهای متوسط بسیار موثر است.

مصرف دوزهای بیش از 300 میلی‌گرم در هفته اصلا منطقی و مفید نبوده و می‌تواند عوارض جانبی شدید در پی داشته باشد. در حالی که مصرف تنها 150 میلی‌گرم در هفته، نتایج شگفت انگیزی دارد.

دوز مصرف برای ورزشکاران مبتدی

بعید است که ورزشکاران مبتدی، انواع ترنبولون را به عنوان اولین استروئید مصرفی انتخاب کنند. با این حال اگر مبتدی هستید و تصمیم جدی گرفته‌اید که ترن هگزا هیدروبنزیل کربنات را امتحان کنید،‌ باید با دوز کم شروع کنید و اثرات آن را ارزیابی کنید. به طور کلی محدوده 100 الی 150 میلی‌گرم در هفته برای افراد مبتدی مناسب به نظر می‌رسد.

ورزشکاران نیمه حرفه ای و حرفه ای

دوز مناسب برای ورزشکاران سطح نیمه حرفه ای 200-150 میلی‌گرم در هفته می‌باشد.

ورزشکارانی که به صورت حرفه ای به بدنسازی می‌پردازند نیز با مصرف 200 میلی‌گرم پارابولان در هفته، شاهد نتایج عالی خواهند بود. اما با این حال، برخی ورزشکاران سخت کوش تمایل دارند تا 300 یا حتی 500 میلی‌گرم در هفته نیز مصرف کنند؛‌ این مقدار می‌تواند باعث بروز عوارض جانبی بسیار شدید و شاید غیر قابل جبران شود.

زمان بندی مصرف

نیمه عمر طولانی پارابولان باعث شده که مصرف آن در مقایسه با سایر استروئید های تزریقی راحت‌تر باشد؛ زیرا به تزریق های پی در پی با فاصله زمانی کم نیاز ندارد.

بهترین زمان بندی، 2 بار در هفته است. یعنی باید دوز کل هفته را به دو قسمت تقسیم کنید و به صورت جداگانه تزریق کنید.

برخی ورزشکاران تمایل دارند تنها یک بار در هفته تزریق را انجام دهند. در این صورت احتمال پایین آمدن سطح هورمون در خون زیاد است. با مصرف دو بار در هفته، اطمینان حاصل می‌شود که سطح آن همواره در بدن شما حفظ می‌شود.

طول دوره نیز معمولا 14-10 هفته است.

دوز مصرف برای زنان

درست مثل سایر اشکال ترنبولون، پارابولان نیز دارای خواص آندروژنیکی بسیار شدید است. مصرف حتی دوزهای بسیار کم این استروئید در زنان می‌تواند باعث بروز صفات مردانه شود.

اکثر زنان ترجیح می‌دهند به طور کلی از هیچ استروئیدی استفاده نکنند.

ورزشکاران زنی که علی رغم خطرات زیاد، این استروئید را مصرف می‌کنند، در صورت مشاهده هرگونه صفات مردانه باید مصرف آن را کاملا قطع کنند. در غیر این صورت، ممکن است مشکلات پیش آمده غیر قابل جبران باشند.

از آن جایی که ترن هگزا به آرامی در بدن آزاد می‌شود، باید طول دوره مصرف نسبت به سایر استروئید ها طولانی تر باشد. برای اکثر مصرف کنندگان، یک دوره 10 هفته ای می‌تواند مناسب باشد.

این که دوره تا 14 هفته طول بکشد، غیرعادی نیست.

با توجه به این که زمان زیادی لازم است تا اثرات این استروئید در بدن آشکار شود، ممکن است در یک ماه اول دوره، شاهد تغییرات چشمگیر نباشید.

بنابراین، اگر می‌خواهید به سرعت و در همان ابتدای دوره شاهد رشد عضلات باشید، پارابولان برای شما مناسب نیست.